Stað­greiðsla af geng­is­hagn­aði inn­láns­reikninga í er­lendri mynt

Frá og með 1. janúar 2012 verður tekin staðgreiðsla af gengishagnaði sem myndast á innlánsreikningum í erlendri mynt, sbr. 4. grein laga nr. 94/1996 um staðgreiðslu skatts á fjármagnstekjur. Þetta á við um innlánsreikninga í eigu einstaklinga. Ekki verður tekin staðgreiðsla af gengishagnaði sem myndast á innlánsreikningum í eigu lögaðila.

Við úttekt af innlánsreikningum á þessu ári getur myndast gengishagnaður sem er staðgreiðsluskyldur og myndast þá jafnframt útborgunarfærsla samhliða úttektinni vegna ofangreindar staðgreiðslu. Útreikningur gengismunar miðast fyrst við innborganir gerðar frá og með 1. janúar 2010 eða stöðu reiknings þann dag. Gengishagnaður myndast þegar gengi úttektarfærslu er hærra en gengi innborgunarfærslu.

Gengismunur reiknast af fjárhæð úttektar hverju sinni og er fundinn með því að miða fyrst við mismun á gengi hennar og gengi elstu innborgunar, síðan næstelstu innborgunar og svo koll af kolli þar til fjárhæð úttektarinnar er náð. Úttekt tekur þannig fyrst mið af elstu innborgun, síðan af þeirri næstelstu o.s.frv. Gengishagnaður einnar úttektar getur þannig miðast við fleiri en eina innborgun og fleiri en eitt gengi.

Gengistap verður þegar gengi úttektarfærslu er lægra en gengi innborgunarfærslu.

Gengistapi má jafna á móti gengishagnaði innan árs, en ekki má jafna það á milli ára.

Gengistapi má ekki jafna á móti vöxtum til að lækka fjármagnstekjuskatt af vöxtum.