Borg­ar sig að greiða lán­ið nið­ur hrað­ar?

Að greiða niður lán eða aðrar fjárhagslegar skuldbindingar með hraðari hætti en áskilið er felur oft í sér mikinn sparnað til langtíma litið. Góð leið til að lækka vaxtakostnað er til dæmis að greiða aukalega inn á höfuðstól lánsins þegar þú hefur tök á því.

Árlegir vextir, sem leggjast á lánið, eru nefnilega reiknaðir út frá eftirstöðvum höfuðstólsins. Sú upphæð lækkar þar með í hvert skipti sem höfuðstóllinn lækkar. Enda þótt þú setjir einungis tiltölulega lágar fjárhæðir aukalega inn á höfuðstólinn safnast það fljótt upp og oft munar um umtalsverðar fjárhæðir þegar lánið hefur verið greitt upp að fullu. Hér gildir hið fornkveðna: Margt smátt gerir eitt stórt.

Einfaldasta leiðin til að greiða inn á lánið er að nýta til þess viðbótarlífeyrissparnað. Sækja má um að nýta slíkan sparnað skattfrjálst til að greiða inn á höfuðstól íbúðalána. Einstaklingar geta greitt allt að 500 þúsund krónur á ári inn á lánið úr viðbótarlífeyrissparnaðinum og hjón eða sambúðarfólk allt að 750 þúsund krónur.

Auðvitað er ómögulegt að spá fyrir um heildarsparnaðinn sé ofangreindum ráðum fylgt. Þegar upp er staðið er þó líklegt að hann verði töluverður.

Rétt er að taka fram að ekki er endilega skynsamlegt að ráðstafa öllum sparnaði inn á lánið. Gott getur verið að eiga varasjóð ef óvæntar aðstæður koma upp, s.s. óvæntur atvinnumissir eða skyndileg veikindi.