Vel­ur sparn­að­ar­leið eft­ir því hvert mark­mið­ið er

Helena Kristín Brynjólfsdóttir er viðskiptastjóri hjá Premía-þjónustu Arion banka. Hún hefur áralanga reynslu úr íslensku fjármálakerfi og hefur beitt ólíkum aðferðum til að ávaxta persónulegan sparnað sinn í gegnum tíðina, allt eftir því hver markmiðin voru hverju sinni.

Hvaða leið fórstu þegar þú varst að byrja að spara?

„Ég var ekki með fastan reglulegan sparnað heldur fannst mér betra að skoða hver mánaðamót og meta hvað ég gat lagt til hliðar. Ég reyndi að vera með fastan sparnað en stundum voru útgjöldin meiri, stundum minni. Lífið er einfaldlega þannig að maður hefur mismikið svigrúm til að leggja til hliðar eftir atvikum og því mat ég stöðuna hver mánaðarmót fyrir sig en það krefst auðvitað aga í að fylgjast vel með eigin fjármálum. En þetta hefur reynst mér vel.“

Varstu með heimilisbókhald?

„Ekki beint en ég mjög meðvituð um hver eyðsla mín var. Suma mánuði sá ég fljótt að það yrði lítið afgangs. Aðra mánuði sá ég fram á að eiga meira við mánaðamót og eyrnamerkti kannski snemma einhverjar upphæðir og passaði mig sérstaklega. Ég var til dæmis með bílalán sem ég greiddi niður áður en ég keypti fyrstu íbúðina mína.“

Hvernig nálgaðistu íbúðasparnaðinn?

„Þegar ég var að spara fyrir íbúð valdi ég mér sparnaðarreikning með góðum vöxtum og lagði til hliðar með reglulegum hætti. Um hver mánaðamót skoðaði ég hvað ég átti umfram reglulega sparnaðinn og úthlutaði því í ólíka eignaflokka eða sparnaðarleiðir. Sumt fór inn á sparnarreikning, annað í innlenda og erlenda sjóði, enn annað í verðbréf.“

„Mig langar að nefna að fólk getur vel fjárfest og sparað með ólíkum aðferðum á sama tíma. Verðbréf, sparnaðarreikningar, sjóðir, áskriftir í sjóðum – eitt útilokar alls ekki annað og það getur raunar verið gott að dreifa áhættunni. En þá hjálpar auðvitað að hafa virkan áhuga og aga og fylgjast með bæði fréttum og stöðunni á mörkuðum.“

„Ef þú velur áhættusamari fjárfestingar þarftu auðvitað að hafa í huga að það ræðst af markaðsaðstæðum á hverjum tíma hver ávinningur af fjárfestingunni verður. Ef þú leysir til dæmis út fjárfestingu vegna íbúðarkaupa, þá ræðst það af markaðsaðstæðum á þeim tímapunkti hver útkoman er. Þegar ég var að hugsa um íbúðasparnaðinn minn notaði ég því frekar áhættuminni leiðir því að ég vissi ekki hvenær ég fengi samþykkt kauptilboð og vildi hafa fyrirsjáanleika í því hvað ég ætti í sparnaðinum.“

Helena ítrekar að áhættusamari fjárfestingar ætti því almennt að hugsa til lengri tíma.

Hvernig valdirðu þér lífeyrissparnað?

„Ég valdi mér lífeyrissjóð út frá því hver áhættustýringin þar var. Þar er ég að spara til mjög langs tíma og því finnst mér rökrétt að taka meiri áhættu á meðan ég er ung og langt í að ég taki út sparnaðinn.“

Hvernig nálgastu almennan sparnað í dag, nú þegar þú ert ekki lengur að safna fyrir íbúð?

„Þar sem ég vinn í banka þá eru í dag hömlur á þeim verðbréfaviðskiptum sem ég get stundað, svo að ég er bara með áskriftir í sjóðum. Þá er ég með sparnaðarreikninga, meðal annars einn sem er óbundinn, með vikulegum vöxtum og mjög hagstæðum kjörum. Kosturinn við slíkan óbundinn reikning er að maður hefur meira frelsi en um leið nýtur maður jafn góðra kjara og ef upphæðin væri á bundnum reikningi með föstum binditíma.“

„Að lokum langar mig svo að taka fram að þegar ég byrjaði að spara og fjárfesta var ég alls enginn sérfræðingur. Ég lærði á því að fikra mig áfram og prófa. Og fylgjast vel með og lesa mér til. Sumir mikla fyrir sér að taka fyrsta skrefið. Mig langar til dæmis að benda áhugasömum á Konur fjárfestum fræðsluviðburðina okkar. Þar eru allir velkomnir og fólk er meðal annars leitt í gegnum fyrstu skrefin í fjárfestingum og skipulegum sparnaði. Að búa yfir góðu fjármálalæsi er nauðsynleg þekking. Um leið og þú tekur fyrsta skrefið og byrjar ertu komin vel á veg.“