Hvernig get­ur yngra fólk spar­að sér fyr­ir íbúð?

Katrín Lára Sigurðardóttir er ungur sérfræðingur hjá Arion banka og kveðst hafa byrjað snemma að spara sér fyrir fyrstu íbúðinni sinni.

„Ég vissi að ég þyrfti sjálf að eiga fyrir fyrstu útborgun og gerði þetta því mjög skipulega,“ segir hún. Aðstæður á fasteignamarkaði geti verið krefjandi og því þurfi að sýna framsýni og skynsemd til að ná markmiðum sínum.

Við settumst niður með Katrínu Láru til að fá örlitla innsýn í það hvernig hún nálgaðist íbúðarsparnaðinn.

Gott að byrja snemma

Katrín segir að fyrsta heilræðið sé enn fremur það augljósasta: „Lykillinn er auðvitað að byrja snemma að leggja fyrir.“

Það hafi hún raunar gert strax og hún fékk fyrstu vinnuna eftir grunnskóla. Þá bjó Katrín enn í foreldrahúsum og var í hlutastarfi meðfram námi. Hún gat því lagt dágóða summu til hliðar við hver mánaðamót.

„Mér fannst best, hver mánaðamót þegar launin mín voru greidd, að taka saman upphæð ógreiddra reikninga og færa hana yfir á óbundinn sparnaðarreikning. Allir reikningar greiddust síðan sjálfkrafa af þeim reikningi á eindaga. Ég tók svo í raun bara eftirstöðvarnar og lagði inn á íbúðarsparnaðarreikninginn minn. Síðan var ég alltaf með varasjóð á óbundnum reikningi til að mæta óvæntum útgjöldum.“

Katrín segir því að hún hafi ekki verið með sparnað sem miðaðist við fasta krónutölu um hver mánaðamót.

„Ég setti frekar bara eins háa upphæð og ég mögulega gat hverju sinni.“

Er almennt mjög meðvituð um neysluvenjur sínar

Katrín Lára tekur fram að hún sé mjög meðvituð um neyslu sína og reyni að temja sér ekki óþarflega dýrar lífsvenjur.

„Ég lifi frekar ódýrum lífsstíl. Við systir mín deilum til dæmis bíl. Það getur verið hagkvæmt að deila slíkum hlutum með öðrum, til dæmis með sambýlingi, einkum ef notkunarþörfin er ekki stöðug og frelsið í lífinu talsvert. Við erum báðar ungar og barnlausar og höfum því þetta svigrúm.“

Katrín Lára bætir því við að hún hafi keypt fyrstu íbúðina með Kristínu, tvíburasystur sinni, og þar búi þær einmitt saman í dag.

„Það auðveldaði mér kaupin. Ef ég hefði verið ein hefði íbúðin verið smærri og mögulega hefði ég skoðað að taka hlutdeildarlán eða kaupa með sjóði. En það hefði vel verið gerlegt. Hins vegar fjölgaði það möguleikunum hjá mér að kaupa með systur minni. Við gátum keypt stærri íbúð og valið úr fleiri kostum.“

Skammtímasparnaður eða langtímasparnaður?

Katrín Lára bendir enn fremur á að mikilvægt sé að gera greinarmun á skammtíma- og langtímasparnaði.

„Þegar ég var að safna mér fyrir íbúðinni lagði ég til dæmis áherslu á að nýta mér bundna reikninga með háum vöxtum og fyrirsjáanlegri pottþéttri ávöxtun, sem er almennt séð mjög góð á ársgrundvelli.“

„Nú er ég hins vegar ekki lengur að einblína einungis á íbúðasparnað. Fyrir langtímasparnaðinn nýti ég mér því ýmsar áskriftir í sjóðum og hlutabréf, en þar má verðið alveg flökta meira því að ég geri ráð fyrir hreyfingu og er ekki að fara að leysa neitt út með stuttum fyrirvara. Sá sparnaður er því allt annars eðlis, hann er til langtíma, ólíkt því þegar ég vissi að ég mundi þurfa á sparnaðinum að halda í náinni framtíð, þegar ég fyndi mér góða íbúð.“

Gott að gera líka regluleg stöðutékk

Að lokum nefnir Katrín Lára líka að gott sé að taka stöðuna reglulega og gera áætlanir fram í tímann.

Hvernig gengur mér? Er ég að ná markmiðum mínum? Þarf ég að kannski endurhugsa eitthvað?

„Ég set mér stundum skemmtilegar og ögrandi áskoranir þegar ég er á leið í kostnaðarsamra tímabil, t.d. ef útlandaferð eða jólin eru framundan, og ég vil vera með svigrúm til að eyða. Á síðasta ári keypti ég mér t.d. engin föt í fjóra mánuði fyrir útlandaferð og var með mjög lágt vikubudget í október og nóvember til geta notið desembermánaðar betur.“

„Svo finnst mér líka gaman að sjá árangurinn af sparnaðinum, það er mjög hvetjandi. Ég tek reglulega stöðuna þar sem ég legg saman allan sparnað sem ég á, horfi þá til sparnaðar á reikningum, sjóðum, hlutabréfum, viðbótarlífeyrissparnaðar og skoða sérstaklega áunna vexti. Með því að taka stöðuna get ég tryggt að ég sé á réttri braut og get þá sett í annan gír ef þörf er á.“

„Það getur líka hjálpað manni svolítið að vera með félaga í sparnaðinum. Það er bara eins og að fara í ræktina með vini. Það heldur manni við efnið, að hafa einhvern annan með þér á ferðalaginu.“